Als ik vertel dat ik aan Princeton ga studeren is een vraag die ik veel krijg hoe ik dit voor elkaar gekregen heb. Het is moeilijk voor mij om hier een kort antwoord op te geven, mijn toelating is namelijk een samenloop van omstandigheden en geluk en iedereens weg naar toelating op een Ivy League school zal anders verlopen. Toch wil ik graag delen hoe ik dit voor elkaar heb gekregen in de hoop iemand hier mee te kunnen helpen.
Ivy League scholen zoals Princeton en Harvard staan bekend om hun prestige en hun lage toelatingspercentages. Toch is het mij gelukt om op zo’n school toegelaten te worden. De belangrijkste factor voor mijn toelating: Ik was een recruited athlete.
Waarschijnlijk heb je wel van de Netflix documentaire Operation Varsity Blues: The College Admission Scandal gehoord en misschien zelfs wel gezien. Hier werd aan het licht gesteld hoe ouders honderdduizenden dollars over hadden om hun kind via de zijdeur in een hele prestigieuze school te krijgen. Namelijk door ze aan te bieden als Varsity Athlete, terwijl ze dat niet waren.
Natuurlijk hebben mijn ouders niet honderduizenden dollars betaald om me via zo een zijdeur binnen te komen en ben ik wel echt een recruited varsity athlete, maar de documentaire geeft wel mooi weer hoe het werkt om als atleet binnengelaten te worden op een prestigieuze school zoals Princeton of bijvoorbeeld Stanford, een school die in de documentaire veel voor komt.
Natuurlijk gaat er een heel proces aan vooraf en heb ik dit niet in een paar dagen of weken voor elkaar gekregen. Ook heb ik het niet in mijn eentje geregeld, maar heb ik hulp gekregen van Slamstox een organisatie die Student-Athletes helpt om een sportbeurs in Amerika te krijgen.
Sinds mijn 6e doe ik al aan atletiek, de eerste jaren gewoon twee uurtjes in de week en dat begon vanaf mijn 12e langzaam meer te worden. Op mijn 15e heb ik besloten om mijn atletiek echt serieus te gaan nemen en ben ik naar een andere atletiekclub gegaan om daar 5 dagen in de week te gaan trainen met als resultaat dat ik op mijn 17e Nederlands kampioen onder 18 ben geworden.
Naast het vele trainen zat ik op het gymnasium met een NT-profiel. Ook deed ik redelijk wat activiteiten op school; ik gaf bijles in wiskunde, ik gaf lessen aan de plusklas van een basisschool en ik heb bijvoorbeeld meerdere keren meegedaan aan science en wiskunde Olympiades.
Langzamerhand begon ik er steeds meer achter te komen dat de combinatie van studeren en topsport in Nederland niet haalbaar was. De studie die ik wilde doen (bouwkunde in Delft) was niet te combineren met het vele trainen. Ook was er geen goede trainings mogelijkheid in de buurt van Delft. Ik moest dan of een andere studie gaan doen aan een andere universiteit of ik moest in mijn eentje gaan trainen en daarmee deels opgeven op mijn sport. Beide mogelijkheden klonken niet als de oplossing en daarom begon ik studeren in Amerika voor het eerst serieus te nemen.
Na een gesprek met Slamstox wist ik het zeker, ik wil in Amerika studeren. Slamstox heeft toen een profiel voor mij opgesteld met mijn sport en academische prestaties. Zelf heb ik in die tijd voorbereid op de SAT en uiteindelijk de SAT gemaakt. Na het terugkrijgen van mijn SAT-score (een 1370 met 790 math en 580 ebrw) is mijn profiel verstuurd naar atletiekcoaches in Amerika.
Na een paar maanden met coaches gesproken te hebben en de verschillende opties te hebben overwogen heb ik besloten om naar Princeton te gaan. Ik heb toen de coach een mailtje gestuurd en gezegd dat ik naar haar school wilde en daarna hebben we nog gebeld om alles goed door te spreken. Hiermee heb ik verbal commitment geleverd, omdat ik geen scholarship kan ontvangen is dat makkelijker dan op andere scholen.
Het enige wat ik nog moest regelen was het hebben van minimaal een 100 op de TOEFL. Ik had de TOEFL nog niet gemaakt en vanwege de drukke periode met school had ik ook niet heel veel tijd om me er op voor te bereiden. Na de toets wist ik niet heel goed wat ik moest verwachten, maar uiteindelijk kreeg ik precies de score van een 100 terug.
Na mijn verbal commitment begon de aanmelding en de toelating zelf pas. Ik heb me net als iedere andere applicant aangemeld bij de Universiteit. Ik heb mijn cijfers en toets scores opgestuurd en ik heb flink wat essays moeten schrijven. Ook wilden ze van alles weten over mijn extracurriculars, dus mijn buitenschoolse activiteiten en de positie die ik daarin vervulde. Daarna heb ik alles ingestuurd en heb ik mijn coach laten weten dat ik mijn aanmelding had ingestuurd. Dan begint het toelatingsproces.
Als student-athlete ga je niet door hetzelfde proces als alle andere studenten. Nadat ik mijn aanmelding heb ingestuurd heeft mijn coach contact opgenomen met de admissions office. Zij heeft aan hen aangetoond dat mijn atletiek niveau hoog genoeg is om in aanmerking te komen voor een likely letter door mijn world athletics profiel te laten zien. Hierdoor worden alleen atleten toegelaten die echt goed zijn in atletiek en kunnen situaties, zoals in de documentaire bijna niet voorkomen. Hiermee steunt de coach mijn aanmelding en gaat de admissions office kijken of ik academisch goed genoeg ben om toegelaten te worden.
Als de coach alles aan de admissions office heeft doorgegeven is het aan hen om te kijken of ik toegelaten kan worden. Zij bekijken dan mijn aanmelding en kijken naar mijn cijfers en toets scores of mijn Engels bijvoorbeeld wel goed genoeg is. Bij mij was er nog een klein probleem met de graded written paper die ik had ingeleverd, maar nadat ik een extra paper ingeleverd had kreeg ik een telefoontje dat ik een likely letter kreeg en dus (zeer waarschijnlijk) toegelaten ga worden.
Een likely letter is een brief die ivy league scholen naar een aantal van hun aanmeldingen sturen. In die brief zeggen ze dat ze je gaan toelaten op Ivy Day, zolang je geen hele rare dingen doet. Denk bij die dingen aan bijvoorbeeld niet slagen voor je examens of opgepakt worden door de politie. Het is overigens zo dat ze ook als ze je officieel hebben toegelaten op Ivy Day ze je nog steeds mogen afwijzen als je niet zou slagen.
Elk jaar is het eind maart/begin april Ivy Day, dat is de dag dat alle ivy league scholen hun toelatingen bekend maken. Mijn Ivy Day was 6 april 2021, omdat de scholen hun toelatingen om 7 uur ’s avonds Eastern Time bekend maken had ik mijn officiële acceptance pas de volgende dag gezien. Ook is dit de dag dat Financial Aid bekend wordt gemaakt.
Na Ivy Day moet iedere toegelaten student ook de atleten tegen de universiteit zeggen dat ze ook daadwerkelijk naar Princeton gaan (committing). Het kan namelijk zijn dat een student bij Princeton, Harvard, Stanford en MIT is aangenomen. Dit gebeurt door een soort enquête in te vullen in de applicant portal waarin je dan zegt of je wel of niet naar Princeton gaat. Uiteindelijk moet dit voor 1 mei gebeurt zijn, als je na 1 mei bij meerdere universiteiten staat toegelaten dan kan je toelating worden verwijderd.
Na je commitment ben je officieel toegelaten en kan het avontuur (en geregel) beginnen.